My Iran
So, the past few weeks have been intense in Iran. Iranians around the world have been watching with agony while thousands of their brothers and sisters have been beaten and killed on the streets. If there is one positive thing that came out of this, though, it’s that the youth in Iran showed their bravery, open-mindedness and their unfulfilled desire to choose their own destiny.
I thought I would share a few quotes in the Baha’i writing about Iran. More than 160 years ago, Baha’u'llah envisioned a great future for Iran. He warned of horrible times of oppression but said that the distant future of Iran is bright. I couldn’t find all of them in English so some of them will only be in Farsi.
حضرت عبدالبهاء میفرمایند: ایران مرکز انوار گردد. این خاک تابناک شود و این کشور منوّر گردد و این بی نام و نشان شهیر آفاق شود و این محروم محرم آرزو و آمال و این بی بهره و نصیب فیض موفور یابد و امتیاز جوید و سرافراز گردد.
حضرت عبدالبهاء میفرمایند: … خیر عموم خواهیم و ترقّی جمهور، و به عالم آداب و اخلاق ایران خدمت می کنیم، و شب و روز می کوشیم که خدا یک روح جدیدی در جسم ایران بدمد تا یک قوّه ای خارق العاده در بنیه ایرانیان جلوه نماید.”
حضرت عبدالبهاء میفرمایند: …ولی ملاحظه خواهید کرد که به تأئید الهی ایران چنان فوران نماید که سیل جان بخشش اقالیم عالم را سبز و خرّم نماید…مشیّت الهیه تعلّق یافته و قوّه معنویه در ایران نبعان نموده. هذا امر محتوم و وعد غیر مکذوب…
“Iran shall become a focal centre of divine splendours. Her darksome soil will become luminous and her land will shine resplendent.” – Abdu’l-Baha
